Door middel van een onderbouwde argumentatie maakt de historicus een construct van het denken en handelen van mensen in het verleden. Helaas wordt daarbij regelmatig de mens uit het oog verloren. Geschiedschrijving gaat dan over functies (de keizer) of fenomenen (het militarisme) of ontwikkelingen (de modernisering). Hoe concrete mensen dachten en handelden, blijft vaak beperkt tot algemeenheden. Met een egodocument kun je dit patroon doorbreken.