Grafroof of vooroudercultus?

In de Merovingische periode (450‑750 n.Chr.) werden overledenen doorgaans met veel pracht en praal bijgezet. Zelfs de graven van gewone boeren waren vaak uitgerust met grote houten kistconstructies en bevatten verschillende grafgiften zoals wapens, sieraden en gebruiksvoorwerpen. Ook na de begrafenis was er nog veel aandacht voor de graven, en wel op een zeer opmerkelijke wijze. In heel Noordwest-Europa komen namelijk graven voor die na de begrafenis opnieuw zijn geopend.