België streefde tijdens en onmiddellijk na de Eerste Wereldoorlog naar de inlijving van het groothertogdom Luxemburg, Nederlands-Limburg, Zeeuws-Vlaanderen en de Waalse kantons. Deze onvermoede landhonger zorgde voor grote opschudding in Nederland en Luxemburg, maar veroorzaakte ook in eigen land diepe verdeeldheid. Anno 2013 klinken de Belgische gebiedseisen volstrekt onrealistisch, maar in de context van de jaren 1914-1920 waren ze nauw verbonden met enkele traditionele krachtlijnen van het buitenlands beleid.