n 1958 had iedere universitaire en mo-opleiding (avondstudie) iemand aangesteld die eenmaal in de week één of twee uur vakdidactiek gaf. Binnen de opleidingen vervulden zij een marginale rol. J.A.J. Jousma, vakdidacticus in Leiden, voorspelde begin jaren zestig dat het aan de universiteit nooit iets zou worden met de vakdidactiek. Voor het verwerven van een eigen kast, ondervond hij jarenlang weerstand. Die kast kwam er uiteindelijk en was in 1970 nog in gebruik. Er lag toen één vakdidactisch handboek in, geschreven door de Duitser Hans Ebeling. Het was zo'n standaardwerk dat sommigen het initiatief in de jaren zeventig om tot een Nederlands vakdidactisch handboek te komen volstrekt onnodig vonden.