M et geschiedenis is het merkwaardig gesteld. Het verleden is voorbij, m aar in het heden ligt de historische interpretatie. Zoals William Faulkner zei aan het eind van de Amerikaanse Burgeroorlog: 'The p a st is never dead, it's not even p a st'.1 Het verleden blijkt soms even kneedbaar als actueel. Zo werd de communistische lezing van de geschiedenis van Vietnam gekneed naar de eisen van de actualiteit van de oorlog in de jaren veertig en vijftig
