Niemand w il meer leraar worden, ook niet tweedegraads! Deze lerarenopleidingen kampen dan ook m et een terugloop die voor sommige vakken zelfs to t aantallen heeft geleid van drie of vier eerstejaars per opleiding. Gelukkig valt het voor ons vak nog mee, al moet men zich met de pure aantallen niet rijk rekenen: veel geschiedenisstudenten zijn meer voor het vak dan voor het beroep gemotiveerd. Heeft men eenmaal de propedeuse behaald, dan stapt een niet onbelangrijk aantal over naar bijvoorbeeld een w etenschappelijke of journalistieke opleiding. Mede tegen deze maatschappelijke achtergrond ondergaan de tweedegraads lerarenopleidingen een drastisch vernieuwingsproces waarbij de grondslagen van het opleiden van leraren in het geding zijn; er moeten nieuwe antwoorden worden gevonden op de fundam entele vragen: 'W at moet een leraar kunnen?' en 'Hoe kan men hem dat het beste leren?' Dus ook de geschiedenisleraar. Een goede reden voor een gesprek m et leden van de Commissie Lerarenopleidingen van de VGN over de ingrijpende wijzigingen in de opleiding to t leraar geschiedenis.