istorici beseffen heel goed dat objectiviteit en neutraliteit in historische verhandelingen onbereikbaar zijn. Toch hechten velen van hen grote waarde aan het onderscheid tussen feit en fictie. Zij houden vast aan de opvatting dat de werkwijze van de professionele, academische geschiedbeoefening het mogelijk maakt om feitelijke, of op z'n minst betrouwbare uitspraken over het verleden te doen. Postmodernisten zetten hier een stevig vraagteken bij.