De toekomst van het verleden

De revolutie van 1989 betekende voor de volkeren en staten van Oost-Europa bevrijding; bevrijding van het communisme als vreemde overheersing. Ook voor de veertien sovjetrepublieken betekende 7 991 vrijheid: het einde van de opgedwongen unie met anderen en vooral met Rusland. Terwijl van Estland tot Albanië en van Tsjechië tot Georgië de nationale bevrijding en de afrekening met het verleden de beroepshistorici en de massamedia jarenlang in hun ban hielden, begon in Rusland de lastige en pijnlijke zoektocht naar een eigen Russische historische identiteit. Draagt het Russische volk schuld aan de communistische regime of is het zelf ook slachtoffer van het stalinisme? Is een Russische nationale identiteit zonder Sovjetrijk denkbaar of is 'het imperiale' juist de kern van de historische traditie?