Toen ik de aankondiging van het symposion 'De Dag van de Staatsinrichting' op een poster zag, dacht ik: dat klinkt goed. Feestelijk en plechtig tegelijk. Het jaar van de staatsinrichting zou nog flinker zijn geweest, maar een dag is ook al heel mooi. Toch stemde die aankondiging mij tegelijkertijd nadenkend. Want alles waar een dag of een jaar voor georganiseerd wordt, daar is iets mee aan de hand; dat is niet in orde en verdient onze aandacht, ons geld of allebei, of het nu gaat om ouderen, dieren, vrouwen, hart- en vaatziekten, het milieu of de homoseksuele medemens. En ik wil er wat om verwedden dat er ook met de staatsinrichting iets mis is.