Jacob van Maerlant een erflater van formaat

De naam van de dertiende-eeuwse dichter Jacob van Maerlant roept bij menig geschoold Nederlander reacties op in de trant van: ‘veelschrijver", ‘zakelijke verteltrant', ‘moralisme’ en ‘saaier dan Vondel of Bilderdijk ’. De Leidse hoogleraar middelnederlandse letterkunde Frits van Oostrom schreef een sprankelend boek waarin een andere Maerlant naar voren komt. Tegelijk wordt een gevarieerd beeld gegeven van het politiek-culturele leven in Holland en Vlaanderen in de tweede helft van de dertiende eeuw. Na de publicaties van Umberto Eco en Leroy Ladurie geeft het verkoopsucces van Maerlants Wereld het zoveelste signaal af, dat de middeleeuwen sterk in de belangstelling van een groot publiek staan. In enkele maanden tijd werden al meer dan tienduizend exemplaren verkocht. Voor K LE IO vorm en die verkoopcijfers op zich nog geen reden om met de auteur in gesprek te treden. Wél de onvolprezen kwaliteiten van Maerlants Wereld. Niet alleen is er sprake van een geraffineerde tekst-analyse, de lezer wordt meegevoerd in de wereld van de middeleeuwse adel, de kruistochten, de bedevaarten. Ook de politieke en economische geschiedenis van Holland en Vlaanderen wordt kleurrijk geschilderd. Voeg daarbij het feit dat het om de oudste Nederlandstalige geschiedschrijver van ons land gaat; Van Maerlant is ininiers de auteur van de vermaarde Spiegel Historiael. En tenslotte doet zich het dwingende gegeven gelden, dat in 1998 en 1999 een van de twee onderwerpen voor het centraal examen geschiedenis zal luiden: ‘Europa en de Buiten wereld (1150-1350)’. Geschiedenisdocenten doen er dus goed aan hun boekenplanken te gaan verrijken m et werken over de middeleeuwse westerse cultuur en de beïnvloeding daarvan. Maerlants Wereld verdient daar een ere ­ plaatsje op.