Op 10 juni 1190 verdronk Frederik I Barbarossa van Hohenstaufen, keizer van het Heilige Roomse Rijk, tijdens zijn kruistocht in de rivier de Saleph (tegenwoordig de Gök-su geheten) in Klein-Azië. Op 3 oktober 1990 vond de ‘Wiedervereinigung’ van de beide Duitslanden plaats. Weinigen zullen heden ten dage tussen beide, door acht eeuwen gescheiden gebeurtenissen een verband zien. Toch is dat er wel degelijk: Frederik I Barbarossa heeft al eeuwenlang een functie voor al die Duitsers die zo verlangend naar één sterk Duitsland uitkeken. Tijdens zijn bewind (1152-1190) was Duitsland invloedrijk, machtig en één geweest en telkens wanneer het eenheidsstreven groeide, herleefde de belangstelling voor Barbarossa. In dit artikel vertelt de auteur, over het ‘Nachleben’ van de Hohenstaufen in het algemeen en van Barbarossa in het bijzonder.