Tegenwoordig is het alpinisme een bekend verschijnsel. In Europa zijn er miljoenen mensen bij betrokken. En hoewel bergsporters zich graag af zetten tegen andere vakantiegangers - met name de liefhebbers van de Spaanse kust - is een aktieve vakantie in de bergen een geïntegreerd on derdeel van het massatoerisme geworden. We weten niet meer, dat de bergen eeuwenlang zijn beschouwd als lelijk, angstaanjagend en nutteloos. In dit artikel, geschreven op basis van zijn doctoraalscriptie, gaat de au teur in op de beginperiode van het alpinisme in de eerste helft van de negentiende eeuw, toen men als ontdekkingsreizigers wetenschap en natuurbeleving combineerde.