Het Eindadvies van Platform Onderwijs2032 heeft vanuit historische hoek veel kritiek gekregen. De kern van die kritiek is dat geschiedenis al zoveel bijdraagt aan wat het platform voor het toekomstig onderwijs wenselijk acht, dat het onzinnig is het als zelfstandig vak uit het kerncurriculum te halen.1 Maar waarom is het daar dan uitgelaten? Wat zegt dat eigenlijk over (op zijn minst de reputatie van) het huidige geschiedenisonderwijs? Moeten we dat rapport niet juist gebruiken om het geschiedenisonderwijs te verbeteren? En gaan de voorstellen die Arie Wilschut hiervoor doet wel ver genoeg?